„Czasem mutacja może być jednak neutralna (gdy powstałe białko zachowuje swoją funkcję przy nieznacznych zmianach swej budowy) lub też cicha (niewykrywalna), ponieważ więcej niż jeden kodon może brać udział w przyłączeniu tego samego aminokwasu do cząsteczki białka.
Trzecim skutkiem związanym z uszkodzeniem DNA jest rak. Jonizacja, promieniowanie ultrafioletowe oraz chemiczne kancerogeny łącząc się z DNA powodują jego różne modyfikacje. Te same czynniki mogą uszkadzać także komórkowe białka, RNA, błony i organelle. Jednak krytyczne znaczenie w kancerogenezie przypisuje się uszkodzeniu DNA. Znane są bowiem choroby dziedziczne, w których jednakowo uszkodzone są wszystkie wspomniane wyżej komponenty, ale tylko brak zdolności do naprawy DNA powoduje rozwój raka. Tak dzieje się w chorobie xeroderma pigmentosum, w której niemal w 100% pojawia się rak na odsłoniętej powierzchni skóry.
Ocena czynników uszkadzających jest dodatkowo utrudniona przez spontaniczne „uszkodzenia" DNA, powstające w wyniku niestabilności wszystkich wiązań chemicznych. Ze względu na pozostawanie w roztworze wodnym o temperaturze 36,5°C i w prawie neutralnym pH, najczęstsze są samoistne utraty zasad purynowych (depurination). Jedna komórka traci kilkanaście tysięcy zasad w ciągu jednej doby! Pozostają nie związane reszty dezoksyrybozy. Zachodzi również depiryrnidyzacja, lecz na znacznie mniejszą skalę.“(6)